//

خرید همه نرم افزارها از یک شرکت یا ایجاد یک سیستم جامع با یکپارچه ساز؟

نرم افزار جامع ، سیستم جامع ، سیستم یکپارچه ، یکپارچه ساز ، ESB ، یکپارچه سازی ، سامانه جامع

شرکت ها و سازمان های بزرگ معمولا تحت فشار هستند و می خواهند کارها و عملیات شرکت و سازمان را سریع، ارزان و به بهترین شکل ممکن انجام دهند. شرکت ها ی بزرگ از چند دهه گذشته بر این باور بوده و هستند که با برنامه های کاربردی نرم افزاری می توان خدمات بهتری در کسب و کارها ارائه داد. به عبارتی روابط مشتری با کسب و کارها با نرم افزارهای کاربردی اداره می شود. نرم افزارهای کاربردی مزایای زیادی دارند، چرا که فرایندهای کسب و کار را ساده تر می کنند، جمع آوری داده ها و تجزیه و تحلیل را مهیا می کنند، کمک می کند تا کارکنان، مشتریان و تامین کنندگان با هم ارتباط بهتری برقرار کنند اما بحث این است که برنامه های و نرم افزارها در صورت یکسان بودن نیز با هم به خوبی کار نمی کنند، با هم هماهنگ نیستند و سامانه جامع را تشکیل نمی دهند همچنین اطلاعات را با هم به اشتراک نمی گذارند و به صورت جزیره ای عمل می کنند و این یک ناکارآمدی برای یک سازمان و شرکت محسوب می شود.
همچنین نرم‌افزارهای کاربردی مورد استفاده این سازمان‌ها هر کدام از آن‌ها مبتنی بر تکنولوژی خاصی هستند. این نرم‌افزارها غالباً به صورت مستقل (مستقل از سایر نرم‌افزارهای موجود در سازمان) و به منظور تأمین نیازهای بخش خاصی از سازمان تولید و توسعه می‌یابند که این امر باعث می‌شود تا هر کدام از این نرم‌افزارها، حیطه‌ی کاربرد محدود به همان بخش از سازمان را داشته باشند و در نتیجه توانایی تعامل با سایر نرم‌افزارهای سازمان را نداشته باشند بنابراین یکپارچه سازی از این دست در قالب یک مجموعه واحد از فرایندهای کسب‌وکار، به عنوان یک نیاز و اولویت نمود پیدا می‌کند.
اما یکپارچه سازی سیستم‌های نرم افزارهای کاربردی سازمان یا ایجاد نرم افزار جامع چیست؟ باید گفت مجموعه‌ای است از فرایندها، استانداردها، نرم‌افزارها و سخت‌افزارها که در راستای یکپارچه سازی دو یا چند سیستم کاربردی سازمان (نرم‌افزار کاربردی) عمل کرده و برای این سیستم‌ها شرایطی را فراهم می‌سازد تا بتوانند در قالب یک سیستم واحد و سیستم جامع عمل کنند.
یکپارچه سازی نرم افزارهای سازمان مکانیزمی را برای اشتراک‌گذاری داده‌ها و فرایندها فراهم می کند. سیستم‌های کاربردی سازمانی بر اساس تکنولوژی‌های جدید و قدیمی بوده و از طیف وسیعی از پلتفرم‌ها (زیرساخت ها)، پایگاه‌های داده و نرم‌افزارهای کاربردی مبتنی بر زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف استفاده می‌کنند بنابراین بهترین راه با برقراری تعامل میان این نرم‌افزارها استفاده از یکپارچه ساز ( ESB ) است. با استفاده از یکپارچگی، نرم‌افزارها قادر خواهند بود به شکلی ثمربخش و بدون نیاز به ایجاد تغییر در ساختار داده‌ها و زیرساخت‌هایشان با یکدیگر تعامل داشته و داده‌ها و فرایندهایشان را با سایر نرم‌افزارها به اشتراک بگذارند.
به عبارتی این کار شکاف بین نرم افزارهای موجود را پر می کند و اجازه می دهد تا تمام داده ها در یکجا جمع شود و بهره وری را بالا ببرد. اشتراک گذاری داده ها را نیز ممکن می سازد. از سوی دیگر ضمن کاهش پیچیدگی ها، چابکی سازمان و شرکت را نیز افزایش می دهد. یکپارچگی برنامه های سازمانی قادر است همکاری بین بخش های مختلف سازمان و شرکت را بالا ببرد. چون داده ها در یکجا جمع آوری می شود بنابراین کسانی که به این داده ها نیاز دارند می توانند در کمترین زمان ممکن به داده های مورد نیاز خود دست یابند. جستجوی اطلاعات و داده ها به سادگی و آسانی انجام می شود.
به عبارتی می توان به صورت لحظه ای به اطلاعات یکدیگر دسترسی داشت. چون ساده سازی صورت می گیرد بنابراین بهره وری در سازمان را بالا می برد. ارتباط با مشتری، ارتباط با زنجیره تامین را به میزان بالایی بهبود می بخشد. بدیهی است کنار گذاشتن نرم افزارهای موفق که نیاز سازمان را بر طرف می کنند و خرید نرم افزار از یک شرکت کار منطقی به نظر نمی آید، از این رو پیشنهاد داریم با یکپارچه ساز آی کن که به راحتی می تواند تمام نرم افزار های جزیره ای را یکپارچه نماید آشنا شوید.

آشنایی با یکپارچه ساز آی کن

 

مطالب مشابه:

خرید همه نرم افزار ها از یک شرکت یا ایجاد یک سیستم جامع با یکپارچه ساز ؟
مطالعه اين مطلب را به ديگران پيشنهاد بدهيد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *